Przygodowe, FantasyRecenzje książekRomans, Erotyka, Literatura Kobieca

Julia Bernard – „Czarownice z Wolfensteinu. Pierścień i Sito” wyd. Videograf

Julia Bernard – „Czarownice z Wolfensteinu. Pierścień i Sito” – wyd. Videograf

czarownice z wolfensteinu

Trzeba powiedzieć, że cała zawarta historia w książce powoli się rozwija, lecz jest to zarazem tajemnicą dla czytelnika, co stanie się dalej. Wszystko jest opowiadane z perspektywy córki i matki w pierwszej osobie. Dopiero gdzieś  w połowie książka naprawdę mnie zaciekawiła i zainteresowała. Fabuła jest dość ciekawa, myślę, że połączenie kryminału, akcji i romansu to bardzo dobre połączenie. Ogólny problem zawarty w historii Czarownic,  to samotne wychowywanie córki przez matkę i niedogadywanie się. Martyna Hohenstauf, która osiągnęła prawie wszystko w swoim życiu, nie jest jednak szczęśliwa, ponieważ boi się, że Przemiana i Moc, którą doświadczy jej córka, przerośnie ją i popełni te same błędy w życiu co ona sama. Zawozi wiec Amelię do magicznego Wolfensteinu zapewniając jej tym samym  całkowite bezpieczeństwo, gdyż pewna grupa nadprzyrodzonych istot próbuje zabić wszystkie czarownice ze starych i mocnych rodów. Zostawiając dziewczynę u matki wyrusza na samotną wyprawę, żeby zlikwidować  śmiercionośny klan. Na dodatek, w jej życiu pojawia się pewien  mężczyzna, do którego kobieta nie powinna żywić  miłości. Tymczasem Amelka zostaje u babci i świetnie się z nią dogaduje, dopóki w domu nie zjawia się kuzyn dziewczyny. W końcu zapada ostateczna decyzja , mianowicie Amelia ma iść do szkoły, a na dodatek  ma być uczona jak posłużyć się magią, –  uwaga: przez kuzyna. Na treningu dziewczyna dowiaduje się okropnych rzeczy o chłopaku i jednocześnie próbuje ukryć swoje uczucia do niego. Wróćmy do Martyny, kobieta już nie kryje swoich uczuć do pewnego osobnika. Niestety okazuję się, że miłość jej życia jest kłamcą i porywa ją. Córka kobiety wyrusza z decyzją uwolnienia matki i zniszczenia nadprzyrodzonego klanu.

Zakończenie książki nie jest wesołe, ponieważ autorka uśmierciła jedną z bohaterek, ogólnie, to co druga osoba ginie. Mimo to czas , który spędziłam przy czytaniu, nie został zmarnowany. Co do okładki to nawet ciekawa,  kobieta na niej jest bardzo ładna, a język którym książka została napisana, jest jak najbardziej nowoczesny i młodzieżowy. Wyszła już druga część, czyli kontynuacja  Czarownic z Wolfensteinu „Wstęga i kamień”. Całą serię zawdzięczamy wydawnictwu „Videograf”, bez którego książki by nie było wydanej tak świetnie, i z tak ładną okładką.

Podsumowując, książka ciekawa i warta przeczytania. Mam nadzieję, że drugi tom jeszcze bardziej mi się spodoba i wciągnie swoją akcją, a także losami bohaterów.

Moja ocena: 9/10

Zobacz także

Skomentuj

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.